Komentarze do wpisu '(Nie)porozumienia'

Przez: barracuda7

barracuda7 — Wed, 07 May 2008 08:56:38 +0000

Dokonałem wstrząsającego odkrycia: ERRARE HUMANUM EST. Jestem genialny - dłużej już tego nie będę ukrywać !!!

Przez: defendo

defendo — Tue, 06 May 2008 19:55:14 +0000

Patent na rację ma jedynie patentowany… osioł;)
Voglerze, nie wiesz, jaką radość mi tym wierszem sprawiłeś - niemal w tym samym czasie czytałam właśnie ten tekst…

Przez: vogler

vogler — Tue, 06 May 2008 19:49:19 +0000

‘Piekło to inni’ rzekł sobie kiedyś Sartre. A że i Sartre nie miał patentu na rację, to i do tego co mówił można mieć wątpliwości ;)

Przez: barracuda7

barracuda7 — Tue, 06 May 2008 10:48:34 +0000

Dyskusjom najczęściej przyświeca jeden jedyny cel: utwierdzenie się w przekonaniu o niedoścignionej słuszności własnych (MOICH) racji. Czego dowodzą choćby powyższe komentarze.

P.S. Mam uzasadnione podejrzenie, że nie tylko ja jestem malkontentem.

Przez: von_ungern

von_ungern — Sun, 04 May 2008 17:26:40 +0000

Ja tam jestem tutaj krótko, ale i tak się zarumieniłem ;)

Przez: defendo

defendo — Sun, 04 May 2008 07:41:55 +0000

Torlinie - Twój blog to ja sama reklamuję u siebie w postaci stałego linku, więc możesz nie mieć wątpliwości, czy wypada Ci to robić samemu. Antrim powiedział, że przenosząc blog na WordPress czułby się, jak “więzień, wyrzucający przez okno celi grypsy i czekający, aż ktoś przypadkowy je podniesie”. Tak rzeczywiście jest z blogami. Szukam po omacku, korzystam czasem z liny holowniczej w postaci linków, które zamieszcza ktoś, kto wzbudził moją ciekawość i uznanie. Lubię Twój dyskurs - ten prywatny i ten publiczny.
Zaboćku - czytam nałogowo. Czytam, bo to część właśnie mojego prywatnego dyskursu, wspomaganie poznania. To rodzaj pazerności - chęć zawładnięcia światami, które tworzą inni: Dostojewski, Borges, Lowry, Joyce, Ty… Żyję życiem wielu bohaterów “napisanych”, nie ograniczam się do własnego.. Każdy z autorów opowiada siebie. Wspólnie tworzą to, co najważniejsze - dokładają cegiełki do konstrukcji, która jest dziełem ludzkości - do tej budowli, która jest dziełem myśli, ale podstawą dla dzieła rąk. Jeśli teoria memów jest choć w części prawdziwa - wszyscy jesteśmy nośnikami memów czyli czegoś w rodzaju “genów kultury”. W tym znaczeniu masz rację, widząc analogię dzieł literackich.
Ungernie, Zboćku - sądzę, że prawdziwa rozmowa jest możliwa. Porozumiewanie się. Więcej nawet - jest konieczna. Nie wiem, czy przyjmowanie przez kogoś roli mentora uniemożliwia dialog i myślenie. Kolejno następowali po sobie Sokrates, Platon, Arystoteles - każdy z nich był uczniem poprzednika. Każdy “dziedziczył” myśl mentora, ale przekuwał ją we własny, odrębny system. Wydaje mi się, że na tym właśnie polega porozumiewanie się - uważne słuchanie, rozumienie(jednak!), przyglądanie się argumentom i aksjomatom - a potem tworzenie własnych, ale na istniejącej już bazie. Czasem jedna celna uwaga rozmówcy uruchamia proces przewartościowań - i opowieść o sobie, poznanie - zmienia się. Po to są rozmowy. Nie czytanie w samotności - czytamy ten sam tekst, ale każdy z nas - komentując czy recenzując, mówi innemu o własnym świecie, komunikuje go. I tekst zyskuje na tym - to jego dodatkowe znaczenia.
Minstrelu - dzięki za anegdotę! Znakomita ilustracja. Właśnie dlatego dążę do precyzowania pojęć(definiowania) w trakcie dyskusji. To jest możliwe, chociaż trudne.

Mam cichą satysfakcję - z “mania racji” - kiedy pisałam o “moich komentatorach”. Wnosicie wiele, dzięki Wam tekst zyskuje niezbędne uzupełnienia, to światło, które jest konieczne. :)

Przez: von_ungern

von_ungern — Wed, 30 Apr 2008 21:29:02 +0000

Acha, mister Zabociek: fajnie, że przynajmniej tutaj udało mi sie uniknąć nieporozumiem. Cheers.

Przez: von_ungern

von_ungern — Wed, 30 Apr 2008 21:27:49 +0000

Nie zrozumieliśmy się, Torlinie. Ale to chyba normalne pod notką o nieporozumieniach ;)

Mówię o przypadku rozmówców, których sama dyskusja nie interesuje a prowadzona jest tylko w celu popisania się swoją elokwencją. To, niestety, zjawisko nagminne, które występuje wszędzie, gdzie dwóch mądrali stara się oczarować sobą towarzystwo*. Nie chodzi im o zrozumienie, ani o wnioski, nie czerpią przyjemności z dyskusji. Chodzi o, jak to się dzisiaj mówi, ‘lans’ (nie cierpię tego słowa, ale tutaj pasuje). Jest to w zasadzie nie tyle dyskusja, co ‘pier***’; różnica jest właśnie jakościowa: w rozmowie nie chodzi tylko o wyrzucanie z siebie słów ku uciesze publiki.

Nie uwielbiasz tego, co ja nazywam ’szpanerstwem intelektualnym’, naprawdę ;)

A w moim wpisie chyba faktycznie zabrakło wstępu i informacji, że chodzi o patologię. Tytuł notki jest chyba proroczy.

Przez: zabociek

zabociek — Wed, 30 Apr 2008 19:03:37 +0000

von_ungern - Tak jest! Właśnie o to chodziło, udowodnić na przykładzie.
Tak, jak i Ty, czasem lubię porozmawiać , lecz bardziej - posłuchać.
U mnie wynika to , po prostu, z niedoboru wiedzy, a nie z nudy.
Pozdrawiam.
P.S - Nie dałeś powodu do obrazy :)

Torlinie - Podoba mi się Twój blog, będę zaglądał . Ale, czy odzywał, nie wiem.
Wpis o chwilach odzwierciedla moje myśli. Pozdrawiam.

Przez: Torlin

Torlin — Wed, 30 Apr 2008 18:06:36 +0000

Ja zupełnie Was obu nie rozumiem. Teraz z kolei Ciebie von_ungern. A dlaczego nie można? Dlaczego nie wolno dyskutować na tematy, które interesują interlokutorów? Czy musi to wszystkich ciekawić? Nie wystarczy, że interesuje zainteresowanych?
Ja nie chcę propagować swojego blogu u Defendo, ale dyskutowaliśmy u mnie na temat nauki i wiary, skandynawskiego pochodzenia Mieszka, o dumie z Krzyżaków, Białej Chorwacji w Małopolsce, granicach Europy, ubezpieczeniach górskich czy “Co to jest piękno?”. I wielu, wielu innych sprawach. Żaden dyskurs nie jest psu na budę, jeżeli ktoś chce to przeczytać i ktoś w tych sprawach chce zabrać głos.
Powiem Ci szczerze, strasznie zabrzmiał mi Twój wpis. Więc Ci chcę oświadczyć, że uwielbiam to, co Ty nazywasz “szpanerstwem intelektualnym” i chcę, aby większość ludzi traktowała to jako rzecz niepotrzebną, “psu na budę”. Ja nie idę na ilość, tylko na jakość. Mnie wystarczą moi czytelnicy i komentatorzy. Bo dla większości są to po prostu sprawy zbyt trudne.